வேசர பாணி கோயில் கட்டிடக்கலை

அறிமுகம்

இந்தியக் கட்டிடக்கலையின் உச்சக்கட்ட சாதனைகளில் கோயில்கள் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகின்றன. பல நூற்றாண்டுகளாக, வெவ்வேறு பிராந்தியங்களில் வளர்ந்த கலை, மதம் மற்றும் அரசியல் சூழ்நிலைகளின் தாக்கத்தால், இந்தியக் கோயில் கட்டிடக்கலை பல்வேறு பாணிகளை உருவாக்கியது. சில்பசாஸ்திரம் இந்திய கோயில் கட்டிடக்கலையை மூன்று முக்கிய பாணிகளாக வகைப்படுத்துகிறது:

நாகர பாணி – வட இந்தியா
திராவிட பாணி – தென் இந்தியா
வேசர பாணி – தெக்காணப் பகுதி

இதில் வேசர பாணி என்பது நாகர மற்றும் திராவிட பாணிகளின் இயற்கையான கலவையாக (Synthesis) உருவான ஒரு தனித்துவமான கோயில் கட்டிடக்கலை பாணியாகும். தொல்லியலாளர்கள் இதனை சாளுக்கிய அல்லது கர்நாடக பாணி என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர்.

வேசர பாணியின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்

வரலாற்றுப் பின்னணி

வேசர பாணி கோயில் கட்டிடக்கலை முக்கியமாக கி.பி. 6ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 13ஆம் நூற்றாண்டு வரை வளர்ச்சி பெற்றது.

பாதாமி ஆரம்ப சாளுக்கியர்கள் (6–8 ஆம் நூற்றாண்டு)
கல்யாணி பிந்தைய சாளுக்கியர்கள் (10–12 ஆம் நூற்றாண்டு)
ஹொய்சாளர்கள் (11–13 ஆம் நூற்றாண்டு)

இந்த பாணி பெரும்பாலும் கர்நாடக மாநிலம், அதனைச் சுற்றியுள்ள ஆந்திரா, மகாராஷ்டிரா, வட தமிழகப் பகுதிகள் போன்ற கன்னடம் பேசப்படும் தெக்காணப் பகுதியில் உருவெடுத்தது.

வேசர பாணி தனித்துவமான முறையில் திடீரென உருவானது அல்ல. இது முந்தைய திராவிட பாணியின் தொடர்ச்சியாக, காலப்போக்கில் நாகர பாணி கூறுகளை உள்வாங்கி வளர்ந்ததாகும்.

ஐஹோளே மற்றும் பட்டடகல் – பரிசோதனை காலம்

வேசர பாணியின் வளர்ச்சியில் ஐஹோளே மற்றும் பட்டடகல் முக்கியமான இடங்களைப் பெறுகின்றன.

ஐஹோளே

“இந்திய கோயில் கட்டிடக்கலையின் தாலாட்டு” என்று அழைக்கப்படுகிறது
பல்வேறு வகையான கோயில் வடிவங்கள் இங்கு பரிசோதிக்கப்பட்டன
சமதள கூரைகள், வளைந்த சிகரங்கள், கலப்பு அமைப்புகள் காணப்படுகின்றன

பட்டடகல்

யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியத் தளம்
இங்கு:
- நாகர பாணி கோயில்கள்
- திராவிட பாணி கோயில்கள்
  ஒரே இடத்தில், ஒன்றுக்கொன்று அருகில் கட்டப்பட்டுள்ளன

➡️ இது வேசர பாணி எவ்வாறு இரண்டு பாணிகளின் சங்கமமாக வளர்ந்தது என்பதை தெளிவாக காட்டுகிறது.

வேசர பாணியின் அடிப்படை அமைப்புகள்

ஒரு வழக்கமான வேசர கோயில் பின்வரும் முக்கிய கூறுகளை கொண்டுள்ளது:

1. விமானம் (Vimana)

கர்ப்பகிரகத்தின் (மூலஸ்தானம்) மேல் அமைந்த கோபுரம்
அடுக்கு அடுக்கான (Storeyed) பிரமிட் வடிவம்
மேல்பகுதியில் கும்பம் / கோள வடிவ முடிச்சு
காலப்போக்கில்:
- அடுக்குகளின் உயரம் சுருக்கப்பட்டு
- கோயில் கிடைமட்டமாக (Horizontal emphasis) தோற்றமளிக்கிறது

➡️ இது திராவிட பாணியின் அடிப்படையில் உருவானாலும், நாகர பாணியின் அலங்காரத் தன்மை இதில் கலந்து காணப்படுகிறது.

2. மண்டபம் (Mandapa)

பக்தர்கள் கூடும் இடம்
சமதள கூரை
அழகிய தூண்களால் தாங்கப்படுகிறது
இசை, நடனம், சமயச் சடங்குகள் நடைபெறும் இடம்

3. அந்தராலம் (Antarala)

விமானம் மற்றும் மண்டபத்தை இணைக்கும் இடைநிலைப் பகுதி
பக்தர்களை புற உலகத்திலிருந்து ஆன்மீக உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லும் குறியீடு

4. திறந்த மண்டபம் (Open Mandapa)

பிற்காலத்தில் முன்புறம் இணைக்கப்பட்டது
விழாக்கள் மற்றும் ஊர்வலங்களுக்கு பயன்பட்டது

கட்டமைப்பு மற்றும் அலங்கார அம்சங்கள்

கட்டிட அமைப்பு அம்சங்கள்

நட்சத்திர வடிவ (Star-shaped) அல்லது பலகோண அடித்தளம்
உயர்த்தப்பட்ட ஜகதி (Platform)
பல முனைகள் மற்றும் உள்முனைகள்
உயரத்தைவிட அகலம் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது

அலங்கார அம்சங்கள்

மிக நுணுக்கமான சிற்ப வேலைப்பாடுகள்
புராணக் காட்சிகள்:
- இராமாயணம்
- மகாபாரதம்
- பகவத புராணம்
மலர் வடிவங்கள், விலங்கு உருவங்கள்
சோப்புக்கல் (Soapstone) பயன்பாடு – குறிப்பாக ஹொய்சாளர்கள்

நாகர – திராவிட பாணிகளின் கலப்பு

அம்சம்	திராவிட பாணி	நாகர பாணி	வேசர பாணி
கோபுரம்	பிரமிட் வடிவம்	வளைந்த சிகரம்	கலப்பு அமைப்பு
அமைப்பு	நீளவாக்கு	சுருக்கமானது	நட்சத்திர வடிவம்
அலங்காரம்	கட்டுப்படுத்தப்பட்டது	மிக அலங்காரம்	சமநிலை
முடிச்சு	கலசம்	அமலகம்	கோள வடிவம்

ஹொய்சாள பாணி – வேசரத்தின் உச்ச வளர்ச்சி

ஹொய்சாளர்கள் காலத்தில் வேசர பாணி சிற்பக் கலையின் உச்சத்தை எட்டியது.

ஹொய்சாள பாணியின் சிறப்புகள்

மிக நுணுக்கமான கல் செதுக்கல்கள்
கோயில்கள் நகைபோல் தோற்றமளிக்கின்றன
இரட்டை (Dvikuta), மும்மடங்கு (Trikuta) கோயில்கள்
தூண்களில் மடானிகா (நடனமாடும் சிற்பங்கள்)

முக்கிய வேசர கோயில்கள்

1. கல்லேஸ்வரர் கோயில் – லக்குண்டி

ஆரம்ப வேசர பாணியின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு

2. லக்குண்டி ஜைன கோயில்

சாளுக்கியர்களின் மத சகிப்புத்தன்மையை காட்டுகிறது

3. காசி விஸ்வேஸ்வரர் கோயில்

பிந்தைய சாளுக்கிய கட்டிடக்கலை

4. ஹொய்சாளேஸ்வரர் கோயில் – ஹலேபீடு

ஹொய்சாள பாணியின் மகத்தான சாதனை

5. சென்னகேசவ கோயில் – பெலூர்

சிற்பமும் கட்டிடமும் ஒன்றிணைந்த கலை

வேசர பாணியின் காலவரிசை

காலம்	அரச வம்சம்	முக்கிய அம்சம்
6–8 நூ.	ஆரம்ப சாளுக்கியர்	பரிசோதனை நிலை
7–8 நூ.	ஐஹோளே–பட்டடகல்	நாகர–திராவிட இணைப்பு
10–12 நூ.	பிந்தைய சாளுக்கியர்	வேசர வடிவமைப்பு
11–13 நூ.	ஹொய்சாளர்	உச்சக்கட்ட வளர்ச்சி

முடிவுரை

வேசர (சாளுக்கிய / கர்நாடக) பாணி கோயில் கட்டிடக்கலை, இந்தியக் கலை மரபின் ஒற்றுமை மற்றும் பல்வகைத் தன்மையை பிரதிபலிக்கிறது. திராவிட அடிப்படையில் வளர்ந்து, நாகர கூறுகளை ஏற்று, ஹொய்சாளர்களின் கைகளில் சிற்பக் காவியமாக மாறிய இந்த பாணி, இந்தியக் கட்டிடக்கலையின் முக்கியமான அத்தியாயமாக விளங்குகிறது.

வேசர பாணி ஒரு இடைநிலை பாணி மட்டுமல்ல; அது முழுமையான, தனித்துவமான மற்றும் பரிணாமம் அடைந்த கட்டிடக்கலை மரபு ஆகும்.